SEKCJA KOLANA
Leczenie kontuzji i urazów kolana
W sportach wyczynowych formy przygotowawcze do zwiększenia wysiłku fizycznego są ustalone obligatoryjnie. Natomiast w tzw. rekreacji fizycznej bardzo często zapomina się o odpowiednim przygotowaniu. Staw kolanowy składa się funkcjonalnie z dwóch części: dużego stawu udowo-piszczelowego i mniejszego stawu rzepkowo-udowego.
W celu uniknięcia kontuzji istotne jest, aby każdy trening poprzedzić odpowiednią rozgrzewką, która przygotuje organizm do intensywnej pracy. Nie bez znaczenia pozostaje również elastyczność mięśni ułatwiająca wykonywanie ćwiczeń, a także usprawniająca funkcjonowanie stawu kolanowego.
REJESTRACJA NA WIZYTĘ
Godziny pracy rejestracji takie same jak godziny pracy rejestracji Szpitala św. Łukasza.
Ogólnie o kolanie
Staw kolanowy jest stawem łączącym kość udową, piszczelową i rzepkę, tworząc staw udowo-piszczelowy i udowo-rzepkowy. W kolanie znajdują się dwie łąkotki, które w czasie ruchu dopasowują do siebie powierzchnie stawowe. Staw jest wzmocniony więzadłami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Staw kolanowy jest jednym z najbardziej obciążanych stawów w ciele człowieka.
Przykładowe procedury wykonywane w obrębie stawu biodrowego:
Artroskopia lecznicza stawu kolanowego
Endoprotezoplastyka jednoprzedziałowa kolana – Oxinium
Artroskopowa rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego kolana (ACL)
Endoprotezoplastyka jednoprzedziałowa kolana- CoCr
Artroskopowa rekonstrukcja więzadła krzyżowego tylnego kolana (PCL)
Osteotomia HTO
Artroskopowa rekonstrukcja więzadła krzyżowego tylnego kolana z kompleksem tylno-bocznym (PCL + PLC)
Usunięcie torbieli dołu podkolanowego (Bakera)
Usunięcie torbieli łąkotki z artroskopią i zszyciem łąkotki
Artroskopowa plastyka łąkotki
Artroskopowa naprawa uszkodzeń chrząstki stawu kolanowego z przeszczepem koncentratu komórek macierzystych na matrycy kolagenowej (sucha artroskopia)
Artroskopowy przeszczep implantu łąkotki kolagenowej
Endoprotezoplastyka całkowita kolana - proteza CoCr
Naprawa więzadła rzepkowo-udowego (MPFL) z artroskopią
Endoprotezoplastyka całkowita kolana- proteza JOURNEY BCS
Rekonstrukcja więzadła rzepkowo-udowego (MPFL) z artroskopią
Endoprotezoplastyka całkowita kolana- proteza Oxinium
Trochleoplastyka z artrotomią
Transpozycja przyczepu więzadła rzepki (TTO) z rekonstrukcją MPFL
DLACZEGO WARTO WYBRAĆ
CENTRUM ORTOPEDII SPORTOWEJ
WYSPECJALIZOWANE
SEKCJE
DOŚWIADCZONY
ZESPOŁ 15 LEKARZY
ORTOPEDOW
NOWOCZESNY
ODDZIAŁ SZPITALNY
KOMPLEKSOWE
ZAPLECZE DIAGNOSTYCZNE
REHABILITACJA
I FIZJOTERAPIA
NAJCZĘSTSZE KONTUZJE
Dolegliwości związane ze stawem ramiennym są bardzo powszechne. Ich najczęstszą przyczyną są przeciążenia, powtarzalne mikroprzeciążenia i urazy otaczających go tkanek miękkich, powstające w trakcie codziennych czynności czy aktywności sportowej.
USZKODZENIA WIĘZADŁOWE
Uszkodzenia więzadłowe w sporcie amatorskim najczęściej dotykają więzadeł pobocznych. W tym przypadku mamy do czynienia z naciągnięciem bądź naderwaniem struktur więzadłowych. Pojawia się wtedy bolesność w miejscu przyczepów tych wiązadeł, nasilająca się po ucisku. W czasie badania lekarz ocenia występowanie bólu w pozycji skręcenia lekko ugiętego kolana. W badaniu ultrasonograficznym charakterystyczny jest obrzęk w okolicach przyczepów z zachowaniem ciągłości wiązadeł. Proces leczenia zakłada ograniczenie ruchomości tego kolana oraz jego chłodzenie. Może zdarzyć się również całkowite przerwanie ciągłości więzadła, które leczone jest operacyjnie.
ZAPALENIE ŚCIĘGNA
Zapalenie ścięgien powstaje w efekcie regularnego powtarzania tej samej czynności. Jeżeli daną aktywność fizyczną wykonujemy w sposób niepoprawny to wzrasta ryzyko wystąpienia stanu zapalnego. Nieprawidłowe przygotowanie do wysiłku fizycznego (brak rozgrzewki) może sprzyjać występowaniu zapalenia ścięgien. Stany zapalne ścięgien częściej występują u osób po ukończeniu 40 roku życia. Ścięgna wraz z wiekiem tracą swoją elastyczność. Najczęstszym objawem zapalenia ścięgien jest ból w jego okolicy. Zaleca się postępowanie oszczędzające taki staw (ograniczenie wysiłku fizycznego), można także zastosować żele przeciwbólowe. Przy przewlekających się dolegliwościach wskazana jest konsultacja ortopedyczna w celu „ostrzyknięcia” ścięgna lekami przeciwzapalnymi, bądź inna terapia.
USZKODZENIE ŁĄKOTEK
Kontuzja ta może wystąpić podczas uprawiania niemalże każdego rodzaju aktywności fizycznej. Jej przyczyną bywa nagły, wyprostny ruch w stawie kolanowym. Łąkotki to delikatne struktury odpowiedzialne za amortyzację i dopasowanie powierzchni stawowych, które z wiekiem tracą swoje właściwości. Głównym objawem uszkodzenia łąkotek jest ból w bocznej i przyśrodkowej części stawu kolanowego.
SKRĘCENIE STAWU KOLANOWEGO
Skręcenie stawu kolanowego dotyczy więzadeł, charakteryzujących się niewielka elastycznością. Podstawowem zadaniem więzadeł jest asekuracja stawu i ochrona przed niewłaściwymi ruchami np. szybki ruch skrętny. Taki ruch doprowadza do przeciążenia kolana i uszkodzenia więzadeł i innych struktur kolana. Wyróżniamy trzy stopnie natężenia urazu skrętnego kolana:
- niewielki – powodujący nieznaczny dyskomfort w czasie ruchu. Zaleca się leczenie zachowawcze polegające na łagodzeniu bólu oraz unieruchomieniu stawu.
- umiarkowany – w tym przypadku uszkodzona zostaje część włókien więzadłowych oraz torebka stawowa. Występić może obrzęk jak również dolegliwości bólowe. Zaleca się konsultację lekarską w celu leczenia przeciwbólowego i przeciwobrzękowego. Po okresie unieruchomienia stawu, pod kontrolą fizjoterapeuty wprowadza się odpowiednie zestawy ćwiczeń.
- ciężki – polegający na całkowitym zerwaniu ciągłości więzadeł. Kolano jest niestabilne, w czasie badania obecne są patologiczne ruchy w stawie, występuje silny ból. W procesie leczenia wykonuje się chirurgiczną rekonstrukcję zerwanych więzadeł (najlepiej metodą artroskopową). Po zabiegu konieczne jest poddanie się specjalistycznej rehabilitacji.
Aktualny grafik godzin przyjęć wszystkich lekarzy, z informacją o tym w jakich dniach i jakich godzinach przyjmują poszczególni specjaliści dostępny jest na stronie Szpitala św. Łukasza.
